Om ook ’s winters te kunnen genieten van fruit werd het geconserveerd met suiker. Deze fruitplaten zijn gemaakt naar een 18e -eeuws recept voor ‘vruchten koekjes’. Suiker was in die tijd altijd rietsuiker en kwam vanuit Zuid-Amerika naar Nederland. De lokale bevolking aldaar betaalde een hoge prijs voor de luxe suiker die door uitbuiting werd verkregen. Deze platen zijn gemaakt van Nederlandse bietsuiker, dat vandaag de dag een duurzamere keuze is.
De vorm is de loop van de Kromme Rijn tussen Bunnik en Utrecht. Het gebruikte fruit is afkomstig van lokale tuinderijen in dit gebied.
Na afloop van de tentoonstelling mocht het publiek het werk opeten.
Moes langs de Kromme Rijn is een historisch kunstonderzoek naar de land- en tuinbouwcultuur van de 17e en 18e eeuw en de bereiding van plantaardig voedsel dat hieruit voortkwam. Ik vertaal mijn onderzoek naar publiekelijke kunstuitingen en sla daarmee een brug tussen het verleden en de toekomst. Diverse evenementen en een tentoonstelling vonden plaats van april t/m oktober 2025 bij Landhuis Oud Amelisweerd.
“… colonial expansion made cane sugar, produced by the labour of enslaved people, widely available in Europe. While drawing on that historical fact, Kornet explicitly chose to make her candy sheets with beet sugar, which is now more commonly available and is produced in Europe. By doing so, she raises awareness about the histories of fruit, sugar, and food preservation, and slavery and colonialism, as well as addressing contemporary concerns about climate change.” Marieke Hendriksen – Huygens Institute
Om ook ’s winters te kunnen genieten van fruit werd het geconserveerd met suiker. Deze fruitplaten zijn gemaakt naar een 18e -eeuws recept voor ‘vruchten koekjes’. Suiker was in die tijd altijd rietsuiker en kwam vanuit Zuid-Amerika naar Nederland. De lokale bevolking aldaar betaalde een hoge prijs voor de luxe suiker die door uitbuiting werd verkregen. Deze platen zijn gemaakt van Nederlandse bietsuiker, dat vandaag de dag een duurzamere keuze is.
De vorm is de loop van de Kromme Rijn tussen Bunnik en Utrecht. Het gebruikte fruit is afkomstig van lokale tuinderijen in dit gebied.
Na afloop van de tentoonstelling mocht het publiek het werk opeten.
Moes langs de Kromme Rijn is een historisch kunstonderzoek naar de land- en tuinbouwcultuur van de 17e en 18e eeuw en de bereiding van plantaardig voedsel dat hieruit voortkwam. Ik vertaal mijn onderzoek naar publiekelijke kunstuitingen en sla daarmee een brug tussen het verleden en de toekomst. Diverse evenementen en een tentoonstelling vonden plaats van april t/m oktober 2025 bij Landhuis Oud Amelisweerd.
Fotografie: Vince van der Heijden en Marieke Wijntjes In samenwerking met: Haaks Hout Mede mogelijk gemaakt door: K.F. Hein Fonds, Iona Stichting, De Schepper Delft Stichting, Hendrik Mullerfonds, Carel Nengerman Fonds, Hinderrust Fonds, Mien van ’t Sant Fonds, Gemeente Bunnik
Appelen, kweeperen, pruimen en bramen, bietsuiker, leisteen, walnoothout, glas – Landgoed Oud Amelisweerd Bunnik – 2025
